၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ (၁၀) ရက်နေ့ မနက်ခင်းတွင် ကမ္ဘာကြီး နိုးထလာသောအခါ၊ ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု (A strange static) လေထုထဲတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ သတင်းခေါင်းစဉ်များတွင် "David Bowie ကွယ်လွန်ပြီ" ဟူသော စာသားကို ဖတ်လိုက်ရချိန်တွင်၊ လူအများသည် မိသားစုဝင်တစ်ဦး ဆုံးရှုံးလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် ထိုမိသားစုဝင်သည် ရိုးရိုး ဦးလေးတစ်ယောက် မဟုတ်။ ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ မတော်တဆ ရောက်ရှိလာပုံရသော၊ ကျွန်တော်တို့ကို ထူးခြားစွာ ဝတ်စားဆင်ယင်တတ်ရန်နှင့် ကွဲပြားခြားနားခြင်းကို ဂုဏ်ယူတတ်ရန် သင်ပေးခဲ့သော "ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ ဦးလေး" (The Avant-garde Uncle) ဖြစ်နေခဲ့သည်။

Bowie ၏ ထွက်ခွာခြင်းသည် သာမန် သေဆုံးခြင်းမျိုး မဟုတ်ခဲ့ပါ။ သူ မကွယ်လွန်မီ (၂) ရက်အလို၊ သူ၏ (၆၉) နှစ်ပြည့် မွေးနေ့တွင် ဖြန့်ချိခဲ့သော နောက်ဆုံး အယ်လ်ဘမ် Blackstar သည် တေးဂီတလက်ရာ သက်သက် မဟုတ်ဘဲ၊ သေဆုံးခြင်းအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော "နှုတ်ဆက်ပွဲ အခမ်းအနား" (Curated Exit) တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ "Lazarus" သီချင်း ဗီဒီယိုတွင် သူသည် ကုတင်ပေါ်၌ မျက်လုံးများကို ပတ်တီးစည်းလျက်၊ "Look up here, I'm in heaven" (ဒီကို မော့ကြည့်လိုက်ပါ၊ ငါ အခု ကောင်းကင်ဘုံမှာ) ဟု သီဆိုခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ကျွန်တော်တို့သည် ဒါကို ပြဇာတ်ဆန်သော ဖျော်ဖြေမှု (Theatrical Performance) ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ တကယ်တမ်းတွင် သူသည် သူ့ကိုယ်ပိုင် နာရေးကြော်ငြာကို ကိုယ်တိုင် ရေးသားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် Ziggy Stardust အဖြစ်၊ Thin White Duke အဖြစ် ဇာတ်ကောင်အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ နောက်ဆုံး ဇာတ်ကောင်မှာ "သေမျိုးဖြစ်သော လူသား" (The Mortal Man) ဖြစ်ခဲ့သည်။ Blackstar အယ်လ်ဘမ်သည် ကင်ဆာရောဂါ၏ နာကျင်မှုနှင့် မလွဲမရှောင်သာသော နိဂုံးကို ရင်ဆိုင်ရင်း၊ သေခြင်းတရားကိုပါ အနုပညာ လက်ရာတစ်ခု (Performance Art) အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ကျွန်တော်တို့ကို နောက်ဆုံး သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ - သေဆုံးခြင်းသည် အမှောင်ကျသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ နောက်ထပ် ဇာတ်ဝင်ခန်းသစ် တစ်ခုသို့ ကူးပြောင်းခြင်း (A transition to another scene) သာ ဖြစ်ကြောင်းပင်။ စကြဝဠာထဲသို့ ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားသော ကြယ်တစ်ပွင့်အနေဖြင့်၊ သူချန်ထားခဲ့သော ဂီတသံစဉ်များသည် ကမ္ဘာမြေ၏ "Static" (ဆူညံသံများ) ကြားတွင် ထာဝရ ပဲ့တင်ထပ်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။